Pamflet: Waarom ik hoop dat u niet op de VVD gaat stemmen bij de Gemeenteraadsverkiezingen van 2018!

Binnenkort zijn er gemeenteraadsverkiezingen in Nederland.

Wat deze verkiezingen in mijn ogen extra bijzonder maakt, is de sterk gepolariseerde situatie waarin Nederland zich nu bevindt. Hoewel de Nederlandse samenleving op straat over het algemeen nog een heel vriendelijke indruk maakt, is het debat – vooral op de sociale media en zelfs in de dagbladen – erg verhard, waarbij wederzijds begrip en tolerantie vrijwel zijn verdwenen. Er is de opkomst geweest van zeer rechtse partijen, zoals de PVV en het iets ‘salonfähiger’ FvD en daarnaast het relatief grote succes voor zeer linkse partijen, als de SP en de PvdD.

Wat beide groepen aan de verre weerskanten van het midden onderscheidt is de gedeelde afkeer van "de elites", van het verenigde Europa en (vooral) van de EU als ondemocratisch en allesbeslissend monster, dat onophoudelijk tegen de belangen van ‘de Nederlanders’ ingaat.

En ook delen beide groepen een nostalgisch verlangen naar het Nederland ‘van vroeger’! Een Nederland dat etnisch en religieus homogener is en meer gericht is op ‘de Nederlanders’ zelf, door het bieden van vrijwel onbeperkte solidariteit aan ‘echte’ Nederlanders. Een Nederland met het primaat voor de Joods-Christelijke traditie, die er feitelijk nooit echt is geweest, maar er door diverse politici met de haren is bijgesleept uit electoraal gewin.

Waar dit bij de linkse Nederlanders niet zozeer tot virulent racisme en afkeer van (islamitische) Nederlanders leidde, is dit bij de ultrarechtse partijen helaas wel het geval geweest. Net als het soms opzichtige gedweep met Vladimir Putin in Rusland en Viktor Orbán in Hongarije als een ideaal soort sterke mannen om een land door de huidige, roerige tijden te leiden.

Maar ja, de zeer rechtse en linkse partijen zijn en blijven voorlopig gelukkig splinterpartijen… Hoeveel zetels de PVV ook heeft veroverd en hoe succesvol Thierry Baudet van het Forum voor Democratie zich ook in de dagbladen weet te profileren, de kans blijft erg klein dat deze partijen het alleen of gezamenlijk voor het zeggen krijgen in het redelijk gematigd stemmende Nederland.

Wat echter wel een verontrustende ontwikkeling was in mijn ogen, was de enorme invloed die deze randgroepen op het gedrag van de middenpartijen hebben gehad.

De CDA is onder Sybrand van Haersma Buma met een enorme ruk naar rechts opgeschoven, op een wijze die oud-premiers en –politici als Dries van Agt, Ruud Lubbers en Jan Terlouw een doorn in het oog was.

Buma’s Nederland is het land van krachtig riekende spruitjes, kleingeestigheid en naijver geworden: een benepen land waarin nog weinig grootsheid terug te vinden is en waarin de publieke moraal van de intolerantie voor anderszijnden en andersdenkenden regeert. Een partij die de Bijbel gebruikt zolang dit haar goed uitkomt, maar waarvan het dagelijks handelen weinig meer uitstraalt van de Bijbelse waarden en de vergevingsgezindheid van het Nieuwe Testament.

De PvdA is in de afgelopen decennia verworden tot een partij van bestuurders, baantjesjagers en nationale apparatchiks. Een partij waaruit het laatste druppeltje sociaal-democratie allang lijkt te zijn weggesijpeld, tot alleen de holle frasen achterbleven en er af en toe voor de bühne nog sociaal-democratisch werd gedaan... in verkiezingstijd.

De partij ook van Diederik Samson’s Onedin Line tussen Griekenland en Turkije: een veerdienst opgetuigd om asielzoekers en immigranten die Griekenland bereikten, terug te verschepen tot buiten het zicht van de EU en de Europese Raad. 

[14 maart 2018: Op deze opmerking kreeg ik commentaar van Diederik Samsom zelf. Deze opmerking wil ik graag afdrukken uit het oogpunt van noodzakelijke openheid en eerlijkheid. Hij zei mij het volgende: 

"Beste Ernst, er is geen ‘veerdienst’ voor vluchtelingen tussen Griekenland en Turkije. de enige migranten die teruggaan zij degenen die géén asiel aanvragen. Er is wel een einde gekomen aan de chaos op de Balkan en er zijn miljarden extra voor opvang van vluchtelingen in EU en Turkije. Wat was jouw oplossing geweest?"]

Opgericht met als enige doel om Europa geen echte keuzes voor een humaan asiel- en immigratiebeleid te hoeven laten maken, zodat de Europese Commissie de herverdeling van immigranten als een hete aardappel kan doorschuiven naar de toekomst. Sindsdien zijn de immigratieproblemen als het ware verborgen onder Harry Potter’s Onzichtbaarheidsmantel: ze zijn er wél, maar toch ook weer niet!

En de PvdA is ook de partij van Lodewijk Asscher als Mark Rutte’s schaamlap/excuus-Truus voor het hardvochtige bezuinigingsbeleid waarmee Nederland de crisis tot diep in de Nederlandse huiskamers heeft gebracht. Een strategie die de PvdA bijna ten onder deed gaan.

En D66? Tja, daar ligt de bezieling, die destijds tot de oprichting van de partij leidde, al grotendeels onder de groene zoden of heeft daar al een zeer gevorderde leeftijd bereikt. Zelden is een partij harder afgebladderd dan D66 de laatste maanden, als consequentie van het opgeven van het (overigens halfbakken) raadgevende referendum.

De duidelijke, integere en veranderingsgezinde standpunten van vroegere fractievoorzitters als Els Borst, Boris Dittrich en Thom de Graaf zijn vervangen door de gladde, inhoudsloze praatjes van een voormalige veilingmeester en zijn assistenten, die bereid zijn alles op te geven om bij de VVD in het gevlij te blijven.

Alexander Pechthold’s verbale vermogens zijn nog steeds ongeëvenaard, maar het zijn de ongeïnspireerde woorden van een autoverkoper die allang niet meer in zijn eigen auto’s gelooft, maar er “alleen voor het geld” nog in zit.

Toch vind ik het CDA, D66 en de PvdA nog niet zulke verontrustende partijen geworden als de grootste partij van Nederland, qua zetels: de VVD. Vooral na de metamorfose die deze partij vanaf de 21ste eeuw en tenslotte onder het leiderschap van premier Mark Rutte heeft doorgemaakt.

Hoewel de VVD nooit mijn partij is geweest (ik was altijd al sociaal-democraat in hart en nieren), kon ik deze partij in de laatste decennia van de 20^ste eeuw nog wel respecteren en appreciëren. En dat om de simpele reden, dat fractievoorzitters en speciale vertegenwoordigers als Pieter Winsemius, Joris Voorhoeve, Jozias van Aartsen, Frans Weisglas, Neelie Kroes en Hans Dijkstal fatsoenlijke mensen leken te zijn die – op hun eigen manier – het beste met Nederland voorhadden en ogenschijnlijk niet alleen voor hun eigen belangetjes in de Kamer of de regering zaten.

En hoewel Frits Bolkestein in zeker opzicht de aartsvader van de verrechtsing van de VVD is geweest, was hij een eloquente redenaar en opinieschrijver naar wie het altijd goed luisteren was en wiens thema’s in ieder geval de veranderende tijdgeest goed aanvoelden en hierop ingingen.

Sinds de start van de 21^ste eeuw, en vooral na de verrassende en ook overrompelende opkomst van het Fortuynisme, is de VVD echter een broeinest geworden van in mijn ogen kwalijke ontwikkelingen.

Enerzijds bestaat de partij uit een steeds schaamtelozer optredend neoliberaal smaldeel met een ‘Alles is voor Bassie’-mentaliteit en anderszijds was deze de kraamkamer voor bijna alle rechtse splintergroeperingen die Nederland nu rijk is. Van de LPF en de PVV tot Trots op Nederland van Rita Verdonk en het Forum voor Democratie; alles lijkt terug te voeren op afvalligen van de VVD.

Toch is dit niet het enige dat mij zo irriteert aan de VVD... Ook voor het rechtse geluid moet ruimte zijn en je hoeft het niet met mensen eens te zijn om hun meningen te kunnen respecteren.

Op dit moment zijn er echter twee zaken die ik zelf heel slecht kan verteren:

• het schreeuwerige en zeer populistische posterliberalisme van de VVD en
• het karakterloze meewaaien met alle winden van met name premier Rutte, zolang andere partijen hem maar in staat stellen premier te blijven.

Een ieder die geregeld een blik op de posters van de VVD van het laatste decennium heeft geworpen, begrijpt wat ik bedoel met het schreeuwerige posterliberalisme.

Deze VVD posters staan over het algemeen vol van:

• Inhoudsloze en valse beloftes, alsmede overduidelijke onwaarheden, die inmiddels ook allang als zodanig zijn geïdentificeerd, zonder dat hierop ooit een rectificatie volgde;
• Misplaatste stoerheid tegenover en het bewust uitvergroten van de misstanden met de uitkeringen en subsidies voor de zwakkeren en hulpbehoevenden in de samenleving. En dat, terwijl de partij zelf gebukt ging onder een “schier eindeloze” stoet van volkomen afgebrande en soms zelfs ronduit corrupte of misdadige bestuurders door het gehele land.
  
  Hoewel bijna alle grote partijen hun eigen portie schandalen hebben gehad in de afgelopen jaren, was geen enkele partij zo prominent aanwezig in de nieuwsmedia als juist de VVD. Daarbij was er geen schaamte en geen enkele vorm van zelfreflectie te bekennen, maar juist een extra hard afzetten van de partij tegen bijstands- en uitkeringsfraude en onterecht genoten subsidies om de aandacht van het eigen falen af te leiden;

• Het zogenaamd als enige aanpakken van problemen in de samenleving, de binnenstad of op de Nederlandse woningmarkt, waarvoor de partij in sommige gevallen als voornaamste of als enige verantwoordelijk was.

Een potpourri van veelal populistische en soms ronduit onware VVD-posters
die de laatste tien jaar tijdens verkiezingen zijn gebruikt door de partij
Copyright: VVD
Click to enlarge

Maar mijn voornaamste grief tegen de VVD is dat de partij het heeft bestaan met de PVV als gedoogpartner te regeren, zonder dat dit direct na afloop in klare taal tot eenmalig en achteraf onwenselijk incident is verklaard. 

Sterker nog, diverse prominente vertegenwoordigers en bewindslieden zouden er waarschijnlijk niet voor terugschrikken nogmaals een verstandshuwelijk met uiterst rechts aan te gaan, als dit een verlenging van het mandaat van de VVD als bestuurderspartij zou betekenen.

En ook een belangrijke grief is dat deze partij niet voor een consistente visie lijkt te staan en hier zelfs bewust voor wegduikt in gremia als de Eerste en Tweede Kamer, maar ook binnen de Europese bestuurs- en debatcentra.

Waardoor de partij in de afgelopen zeven jaar moeiteloos van samenwerking met CDA en PVV naar regeren met de PvdA kon switchen en niet al te lang daarna weer terug kon gaan naar CDA, D66 en ChristenUnie. Sommigen noemen dit flexibel en pragmatisch in het landsbelang, maar ik noem het zelf ruggengraatloos en zelfs schaamteloos.

Daarom vind ik het jammer voor alle integere VVD-bestuurders die er ook in groten getale zijn door het gehele land, maar moet ik U – als Nederlands staatsburger en kiezer – toch vragen niet op de VVD te stemmen tijdens de Gemeenteraadsverkiezingen van 2018:

- De VVD moet duidelijk gemaakt worden dat de diepte van de crisis in Nederland en de grote moeilijkheden van de lagere en middenklasse – en met name de detailhandel – geen voldongen feit waren, maar vooral ook een gevolg van de politieke keuzes die de VVD en haar regeringspartners hebben gemaakt. 

Zij waren een direct gevolg van de doorgevoerde belastingverhogingen en het snijden in arbeidsplaatsen, uitkeringen en subsidies, waardoor de koopkracht van velen als sneeuw voor de zon verdween. En mede het gevolg van het voortdurende hameren op het verkleinen van het begrotingstekort in Nederland en Europa, in plaats van te investeren in de Nederlandse economie op het moment dat dat het hardste nodig was. 

Procyclisch regeringsbeleid, in plaats van anticyclisch beleid...

Het feit dat de Nederlandse economie nu zo hard groeit, is mijns inziens grotendeels gebaseerd op inhaalgroei en het wederom oppompen van de Nederlandse huizenmarkt... Niet op autonome groei, als gevolg van meer algemene welvaart en verbeterde consumptie!

- De VVD moet ook duidelijk worden gemaakt dat een groot deel van de Nederlanders genoeg heeft van alle schandalen die deze partij al jarenlang achtervolgen. En van het brallerige geschreeuw van hun posters vol halve waarheden en onwaarheden of hun posters vol populistische slogans.

En ook van het doorlopende wijzen naar de zwakkeren en hulpbehoevenden in de samenleving als parasieten en profiteurs, die alleen “hun hand willen ophouden” en niet zelfredzaam willen zijn, in tegenstelling tot de ‘doeners’ van de VVD.

- Ook moet de VVD en met name premier Mark Rutte duidelijk worden gemaakt dat je niet in Nederland anti-Europa kunt zijn en in Brussel pro-Europa. En dat het Verenigd Koninkrijk niet uit de EU vertrekt om Nederland in hun plaats de kans te geven voortdurend aan de noodrem te trekken. Waarbij het pijnlijke, maar noodzakelijke maatregelen van de Europese Commissie en de As Parijs – Berlijn tegenwerkt die grote problemen rond immigratie, bevolkingsopbouw en werkvoorziening voor de toekomst oplossen, alsmede de instabiliteit van de Euro zullen verminderen.

  

- Tenslotte moet de VVD duidelijk gemaakt worden dat een visie geen vies woord is, maar noodzakelijk om de uitdagingen het hoofd te bieden die Nederland vanuit de rest van de wereld bereiken. 

Uitdagingen waarvoor we de EU heel hard nodig hebben, omdat wij alleen geen partij zijn voor de economische en politieke belangen van China, Rusland en de Verenigde Staten, maar gezamenlijk als Europese Unie wel. Een toespraak vol platitudes en geëtaleerde koudwatervrees in Berlijn is geen grootse visie op de uitdagingen van de Nederlandse en Europese toekomst, maar het simpelweg ontkennen ervan.

Doet u daarom met mij mee en stemt u ook niet op de VVD?!

Ik wens ik u hoe dan ook prettige en spannende gemeenteraadsverkiezingen toe en vooral de wijsheid om de voor u juiste partij te kiezen. Omdat ik weet dat u dat aankunt en over voldoende wijsheid beschikt!

Met vriendelijke groet,

Ernst

[14 maart 2018: Ook na het eerste contact tussen Diederik Samson en mij is er nog een aantal DM's uitgewisseld, die ik hier omwille van de duidelijkheid zal printen:

Ernst: Ik zie dat je opmerking een belangrijke nuance is die niet in mijn artikel was weergegeven. Ik zal dat daarom ook in mijn artikel aanpassen. Wat mij echter stoort dat Griekenland en Turkije nog steeds een soort 'end of the line' zijn geworden voor de vluchtelingen/asielzoekers en dat het niemand nog een lor lijkt te interesseren waar deze mensen nu uiteindelijk terecht kunnen.

Ernst: Door het instellen van de mogelijkheid van het terugsturen van mensen naar Turkije, tegelijk met het afsluiten van de routes naar de Balkan zijn de vluchtelingen het probleem van Griekenland, Spanje en Italië geworden, om dit te blijven. Ik vond dat echt Europa op zijn smalst, hoewel ik natuurlijk ook de massale reacties in Oost-Europa volgde.

Diederik: Eens. Ik heb me tot de laatste dag van mijn politieke loopbaan ingezet om EU bij de les te houden. Zie nu met leedwezen dat de aandacht lijkt te verdwijnen.  Griekenland heeft meer nodig om de vluchtelingen goed op te vangen en hun aanvraag te beoordelen. 

]

Amsterdam taxi drivers are planning an attack on Uber’s headoffice in The Netherlands. Are these taxi drivers the “Dutch Sons of Anarchy”? Or is this in fact a shocking testimony for the moral bankruptcy of a company like Uber?!

It was perhaps quite shocking, but in fact not really surprising news from the Amsterdam area this morning.

According to  Dutch newspaper AD, the Amsterdam taxi-drivers are allegedly planning an attack upon the head office of Uber in Amsterdam, The Netherlands.

The AD discovered a private newsgroup on Telegram with 300 anonymous members, in which the plan was plotted to execute a coordinated attack on the Uber HQ, with bricks, fireworks and molotov cocktails, as they wrote in this article:

The attack upon the headoffice of Uber in Amsterdam is planned on March 20th, at 16.00 hour CET, according to a recent call in messenger service Telegram. “Everything and everybody is welcome. Bring bricks, fireworks and molotov cocktails with you!”

The AD discovered this call in the Telegram group “WegMetUber” (i.e. UberGoAway), that was founded mid February and has roughly 300 anonymous members as of now. 

Behind the call is a group of infuriated Amsterdam taxi drivers, according to insiders in the industry. They think that internet service Uber competes unfairly with the regular taxi industry, for the reason of having a non-level playing field.

Among the members are Uber drivers, who strongly disagree with Uber’s 25% commission claim on the fare of the trip. “The customer is king and the chauffeurs are f*cking dogs and slaves. Uber is more and more pushing me to the edge!”, it sounds.

By causing as much unrest as possible, the initiators hope that Uber will become prohibited in The Netherlands, as happened in London recently.

Let me start by stating the obvious that this call to action is totally outrageous, irresponsible and straightforwardly dangerous! This action could cause people being seriously hurt or even killed, when it is indeed executed with the means mentioned in the Telegram message.

I also have to mention that the Amsterdam taxi market is one of the most competitive in The Netherlands and has quite a history of aggressive and violent actions between (groups of) drivers, fought out in broad daylight. This, together with multiple cases of passenger embezzlement (i.e. mostly tourists - EL) and (in a few cases) even extortion over the last few decades, makes that the alarm bells should ring fiercely after this news.

With that out of the way, I want to say the following: taxi drivers in Amsterdam always had to buy priceless licenses for their taxis – to the tune of tens of thousands of euros – in order to be allowed to drive passengers around in Amsterdam.

Together with a comfortable luxury car of > €60,000, their initial investment to start their taxi business was often well over €120,000. That is a helluva investment for a new small business and one that needs to be earned back in a limited amount of time, as the license prolongation costs and the amortisation on their car are annual expenses.

Then suddenly a foreign company – Uber – comes around, seemingly out of nowhere, that delivers the same service without licenses at a fraction of the price (and the expenses). And this company is clotting up the city with numerous anonymous taxis that snatch thousands of passengers per week, away from the official taxis that have to meet all kinds of conditions and obligations to do their job.

Is it a wonder that those taxi drivers feel infuriated?!

I fully understand that and sympathize therefore with the Amsterdam taxi drivers, who have to deal with this ordeal on a daily basis. Therefore this is not a simple case of market disruption, what Uber does here. Just as certain as the usage of doping in sports is not a simple disruption of the situation in a sports match.

It is foul play to these eyes... and it is done to a vulnerable group of small, individual entrepreneurs with an uncertain, risky business and very high annual expenses.

These small entrepreneurs are threatened to be crushed by a worldwide American multinational with billions of dollars on its bank accounts and nearly unlimited lobby power. A multinational moreover, that did not scare away from bending or even breaking the rules all over Europe, when they thought that to be in their interests.

Perhaps the most disturbing paragraph in the article is the red and bold paragraph. This one concerned the Uber taxi drivers themselves and their outcry should be taken to heart by the people in charge in The Netherlands:

• There is no level playing field at all between Uber and their taxi drivers. The drivers have nothing to say or negotiate with Uber. They can just take what they get or forget it...;
• The drivers actually have to pay 25% fare commission to Uber, which is really an awful lot of money, in comparison for what they get back for it;
• They have nothing to say about the fare price and the type of customers, as everything is decided and calculated in advance by Uber and accepted by the customers;
• When the taxi drivers suffer from traffic jams, redirections and closed streets, their extra kilometers are neither paid for by the customer nor by Uber. They run the risks, but hardly get the revenues of their efforts;
• On top of that Uber has a horrible reputation for a.o. spying on taxi drivers, irrespective of it are their own drivers or those of the competition.

This is not the free market at work, but a bad caricature of it.

Therefore I hope that the taxi drivers are so sensible to forget this outrageous and idiotic action against the Uber headquarters, now that they have attracted national attention with it. They are not the Dutch Sons of Anarchy and should not behave like that; especially as some taxi drivers have already a problem with their own image.

In exchange, however, the politicians in charge on local and national levels should finally take the complaints of the taxi drivers serious and see to it that both licensed taxi drivers and Uber drivers get a level playing field with equal chances and regulation for everyone.

On top of that the Uber drivers should be protected from bad practices like “fare sharking” and being spied upon by Uber itself, as these practices seem testimonies for the moral bankruptcy of this company.

Instead the Uber drivers should have legal protection, as well as a mandatory drivers’ council with legally demarcated influence on the national decision making processes of Uber. And especially upon issues like trip pricing, charging unavoidable extra kilometers to the customers and the height of commission payments to Uber.

As far as I’m concerned, it is either this for Uber or a total prohibition for this company in The Netherlands. Before really serious accidents happen...

What the world needs now… is not a trade war!

It was something that seemed inevitable from the beginning of the Donald Trump presidency in the United States: a trade war between the United States and the rest of the world.

Even though this trade war has not yet started fortunately, the odds for it to happen are quite high. This is because of the respectively 10% and 25% penalty tariff on the imports of foreign aluminium and steel, imposed by the American administration of President Donald Trump.

These sweeping tariffs on aluminium and steel should be a penalty for “all countries dumping aluminium and steel on the American market” to such a degree that the domestic steel mills in the United States could hardly sell their own products anymore, leading to massive loss of jobs in the US.

According to the Washington Post, it is quite obvious that Donald Trump is looking at China as the biggest suspect of dumping steel and aluminium on the American markets. China is also the usual suspect that European steel mills look at when it comes to dumping of steel and aluminium products.

However, the WaPo argues that other countries are much larger suppliers of steel and aluminium to the US markets, inclusing close allies like Canada. And they will not be pleased about these tariffs, just as China itself:

China, Russia and even Canada are likely to strike back. Trump likes to talk about how China is dumping a lot of cheap steel and aluminium into the United States, killing America’s domestic metal industry. But the reality is that Canada — a close ally — sends by far the biggest volume of these metals to the United States.

The top four countries that send steel to the United States are Canada, Brazil, South Korea and Mexico. The top four countries that send aluminium to the United States are Canada, Russia, the United Arab Emirates and China.

These are powerful nations that are likely to fight back. The traditional response is to make a formal complaint at the World Trade Organization, but that can take years to get a ruling. China, Canada and others could decide to retaliate right away by putting tariffs on some U.S. goods coming into their countries.

The most likely target is U.S. agriculture products and airplanes. These are top U.S. exports to other countries and would likely hurt Trump’s base in the Midwest. China is already discussing retaliatory measures. In short, a global trade war could easily unfold.

In The Netherlands the news about the imminent sweeping tariffs on aluminium and steel sent shockwaves through the Dutch subsidiary of Tata Steel in IJmuiden. The managing director of Tata Steel The Netherlands, Theo Henrar, was shocked and angry about these tariffs. In a reaction to Het Financieele Dagblad, he adamantly denied that Tata Steel has ever dumped steel or aluminium on the American markets:

“This all is done under the flag of national security, but these are just vulgar, protectionist trade measures”, according to Henrar who is very displeased about the American plans.

Contrary to China The Netherlands has never dumped steel, according to Henrar. “We don’t sell steel below the cost price. That is against the rules of the World Trade Organization (WTO). I understand that the US wants to fight against dumping practices, but they should do so with surgical precision and not in the form of ‘carpet bombing’ on everything that moves. I hope that The Netherlands, together with Germany and the European Commission, can forward this message to the US and prevent a trade war from breaking out.

It is an undeniable fact that large-scale dumping practices are extremely hard to prove: how does one calculate a fair cost price for steel products and aluminium, when it is fabricated in another country with other techniques and other costs of labour than your own?!

On top of that, every (large) country or area (hence: the EU) that is accused of dumping practices and punished for it, is reacting like being bitten by a viper. This means that China, Russia and perhaps even Canada, Brazil and Europe are already thinking about counter measures against the USA, to be imposed upon the products where it hits the USA the hardest.

But there is more. Trade wars are often rather based upon the PERCEPTION of being mistreated, than that countries are mistreated in reality. At least, that is my conviction. It is always much easier to look at another country for treating you bad than to look at your own flaws, when it comes to your competitiveness. 

Such flaws could be the obsolete state of your own industrial apparatus, your own derailing legal system or your own exploding costs of labour as a cause for higher cost prices and sales prices, less sophisticated production process or inferior quality of your end products.

Even when China dumps indeed steel in Europe and the United States, it is better practice to aim at better (i.e. more sophisticated) and more tailor-made quality steel and aluminium and a swifter production process than to start a trade war with China, Europe and the rest of the world. You win some, you lose some… 

And in the end there is nothing so good for innovation as having the hot breath of the competition in once’s neck.

Tata Steel IJmuiden, the aforementioned steel mill in The Netherlands, states for instance with authority that none of the American steel mills is capable of delivering the kinds and sizes of steel that they are delivering to their American customers. So the only effect that these sweeping tariffs will have on Tata Steel is - except for losing some valuable sales revenues - that their American customers will have to pay top dollar for the same products and will have to increase the prices of their endproducts, without any positive side effects for the American steel mills. Of course Tata could be preaching for their own parish here, but I am convinced that they have a point in their arguments.

The point is, however, that President Donald Trump has been elected on a wave of resentment, populism and nationalism coming from religious, ultra conservative voters in the South and the Mid-West (who hate the Democratic Party and everything that it stands for), but also from disappointed (relative) left-wing voters and blue collar workers from the rust belt states. People, who were sick and tired of the close connectedness of the Democratic Party with the big lobbyists and the industrial powers that be.  

In order to stay credible for these voters, the populist agenda of Donald Trump needs to be followed to a T, at any price and expense. This is probably the reason that Trump says that a trade war is a logical thing for thim and can be won easily, even though history proves him wrong over and over again.

Unfortunately these circumstances make that I’m quite certain that this emerging trade war could break out indeed and that it could become more nasty than already today, irrespective of who wins it eventually 

As stated by me in earlier articles, Donald Trump is a political amateur and on top of that one who believes he is the Kobe Bryant of politics. This is the reason that he is already trying to apply for a second term as president. And now he has thrown a massive rock in the pond and sees the waves it is causing all over the world.

What makes the current situation extra explosive, however, is that Trump’s opponents (or adversaries) in countries like China, Russia, Turkey and Brazil are either convinced they should remain president for life (hence: Xi Jinping, Recep Tayyip Erdoğan and Vladimir Putin) or they are involved in a battle for sheer political survival (i.e. Brazil, but also the EU). 

On top of this, the nationalist tsunami has hit the whole globe in an ubiquitous emergence of “our own country first” feelings and the notion that people all over the globe want to have a strong leader as president or head of state, in order to protect them against the rest of the world. These are not times for faceless apparatchiks, but for aggressive leaders.

This is not the situation in which a trade war is easily avoided, as the grassroots in all countries are screaming for revenge, when other countries impose trade tariffs upon them.

Deep in their hearts, everybody knows that such a trade war only has losers in the end and – to make things worse – could easily end up in a real hot war. But once you have pulled the lever, it is not easy to stop the whole process and make things right again. 

This means that we all have to buckle up and see how this situation plays out in the coming weeks or months. But it could become nasty indeed! And that is the last thing the world needs now!